Imigracioni dhe nisma Schwarzenbach

Pas Luftës së Dytë Botërore, ekonomia u rrit shumë. Zvicra kishte nevojë për shumë punëtorë. Në vitin 1948 ajo lidhi një marrëveshje me Italinë. Pas kësaj erdhën sidomos italianë dhe italiane. Ata punonin në ndërtim, në fabrika dhe në hotele. Shumë prej tyre kishin vetëm leje si punëtorë sezonalë (Saisonnier): ata mund të qëndronin disa muaj dhe nuk mund ta sillnin familjen. Më vonë erdhën edhe njerëz nga Spanja, Portugalia, Jugosllavia dhe Turqia.

Jo të gjithë ishin dakord me imigracionin. Flitej për «Überfremdung» (mbipopullim me të huaj). Në vitin 1970, Zvicra votoi për nismën Schwarzenbach, të quajtur sipas politikanit James Schwarzenbach. Ajo donte ta kufizonte numrin e të huajve në çdo kanton, përveç Gjenevës, në më së shumti 10 për qind. Qindra mijëra njerëz do të duhej ta linin vendin. Nisma u refuzua me pak diferencë, me 54 për qind vota kundër.

Në vitet 1990 u shpërbë Jugosllavia. Pati luftëra në Kroaci, në Bosnjë e Hercegovinë dhe më vonë në Kosovë. Shumë njerëz ikën nga këto luftëra në Zvicër. Disa kishin këtu të afërm që kishin ardhur më herët si punëtorë. Zvicra pranoi, për shembull, shumë mijëra të zhvendosur nga lufta në Bosnjë. Sot shumë nga familjet e tyre janë vendosur përgjithmonë në Zvicër.

Si ta mbash mend: Vitet 1950: Italia. 1970: Schwarzenbach. Vitet 1990: Jugosllavia.