Mirëqenia dhe AHV

Pas Luftës së Dytë Botërore, Zvicra nuk ishte e shkatërruar. Fabrikat mund të prodhonin menjëherë. Në vitet 1950 dhe sidomos në vitet 1960, ekonomia u rrit shumë fort. Kjo periudhë quhet lulëzim ekonomik (Hochkonjunktur). Kishte më shumë punë se punëtorë. Pagat u rritën ndjeshëm, sidomos shpejt në vitet 1960. Për shumë njerëz, standardi i jetesës u rrit fort.

Tani shumë familje mund të përballonin gjëra që më parë ishin luks: një makinë, një frigorifer, një lavatriçe, një televizor ose pushime. Zvicra u bë një shoqëri konsumi. Kjo do të thotë: njerëzit blejnë shumë më tepër se vetëm gjërat më të domosdoshme. Edhe familjet e punëtorëve kishin tani më shumë para. Më parë, për shembull në krizën e viteve 1930, shumë njerëz ishin të papunë dhe të varfër.

Edhe siguria sociale u përmirësua. Në vitin 1947, populli e miratoi sigurimin e pleqërisë dhe të mbijetuesve (AHV). Që nga 1 janari 1948, ai paguan pensione. AHV është një sigurim shtetëror për të gjithë. Ai u paguan para të moshuarve dhe mbijetuesve, pra vejushave, vejanëve dhe jetimëve. Ai është deri sot sigurimi social më i rëndësishëm i Zvicrës.

Si ta mbash mend: AHV 1948: pas luftës, pension për të gjithë.